تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ إِنَّ مِنْکُمْ لَمَنْ لَيُبَطِّئَنَّ فَإِنْ أَصابَتْکُمْ مُصِيبَةٌ قالَ قَدْ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيَّ إِذْ لَمْ أَکُنْ مَعَهُمْ شَهِيداً (72) ترجمه‌ و همانا از شما هر آينه کسى است که درنک ميکند پس اگر برسد شما را مصيبتى ميگويد بتحقيق انعام کرد خدا بر من چون نبودم با ايشان حاضر.. تفسير بطّاء لازم و متعددى استعمال ميشود که درنگ نمودن و وادار کردن غير بدرنگ است چنانچه عمل منافقين بود و لام در اينجا جواب قسم است و مصيبت قتل و نهب و هزيمت و امثال آنها است که چون بمسلمين ميرسيد منافقين بآنها ميگفتند نعمت خداوند شامل ما شد که در جنگ حاضر نبوديم و باين مصائب گرفتار نشديم قمى و عياشى از حضرت صادق (ع) روايت نموده‌اند که اگر اين کلمه را اهل مشرق و مغرب بگويند از ايمان خارج ميشوند لکن چون آنها بزبان ايمان آورده بودند خداوند بر حسب اقرار خودشان آنها را مؤمنان خوانده است يعنى در آيه قبل و در روايت ديگر است که خداوند آنها را مؤمنان خوانده با آنکه از مؤمنان نيستند و کرامتى براى آنها نيست حقير عرض ميکنم چون بر طبق روايت اوّل اطلاق مؤمن بر حسب اقرار خودشان بوده و خواسته است خدا بآنها جلد 2 صفحه 81 بفهماند که شما اسم بلا مسمى براى خودتان قرار داديد شايد خودشان متوجه شوند که اين لازمه ايمان نيست علاوه بر آنکه ظاهرا مؤمنند و پاک و جان و مالشان محفوظ و احکام نکاح و مواريث براى آنها مقرر ولى باطنا کافر و حالشان در آخرت از کفار بدتر است.