1- هدف از جنگ در اسلام، فقط خداست، نه کشورگشايى، نه استثمار ونه انتقام.
جلد 2 - صفحه 106
«فِي سَبِيلِ اللَّهِ»
2- جهاد، توفيقى است که به همه داده نمىشود. فَلْيُقاتِلْ ... الَّذِينَ يَشْرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا دنياطلبان لياقت وشجاعت جبهه رفتن را ندارند.
3- جهاد اکبر و مبارزه با دنيا پرستى، مقدّمهى جهاد اصغر و مبارزه با دشمن است. فَلْيُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ ...
4- مجاهد فى سبيلاللَّه هرگز مغلوب نيست. (به جاى «يَغْلِبْ» مىفرمايد: «يُقْتَلُ»
5- در جبههى حقّ، فرار و شکست مطرح نيست، يا شهادت يا پيروزى. «فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ»
6- منافق، فقط غنائم را «فوز عظيم» مىداند (آيه قبل) ولى قرآن، هم پيروزى و هم شهادت را «اجر عظيم» مىداند. «أَجْراً عَظِيماً» 7- وعدهى «أَجْرٌ عَظِيمٌ» تشويق براى عزيمت به جبهه است.
8- زندگى آخرت برتر از زندگى دنياست و معامله دنيا با آخرت کار بزرگى است. يَشْرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا بِالْآخِرَةِ ... أَجْراً عَظِيماً
9- پاداش مجاهد شهيد و رزمنده پيروز يکسان است. فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ ... أَجْراً عَظِيماً