اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَليُقاتِل فِي سَبِيل‌ِ اللّه‌ِ الَّذِين‌َ يَشرُون‌َ الحَياةَ الدُّنيا بِالآخِرَةِ وَ مَن يُقاتِل فِي سَبِيل‌ِ اللّه‌ِ فَيُقتَل أَو يَغلِب فَسَوف‌َ نُؤتِيه‌ِ أَجراً عَظِيماً (74)
پس واجب است قتال نمودن در راه خدا کساني که فروختند حيات دنيا را بآخرت و کسي که مقاتله کند در راه خدا چه مغلوب شود و کشته گردد و چه غالب شود و فتح کند پس بزودي خدا باو اجر عظيم عنايت ميفرمايد.
فَليُقاتِل فِي سَبِيل‌ِ اللّه‌ِ امر است و ظاهر در وجوب است و راجع بجهاد است و يکي از فروع دين است و در خبر است
(ما اعمال البر کلها في جنب الجهاد في سبيل اللّه الا کنعثة في بحر لجي الخبر).
و مراد از (في سبيل اللّه) ترويج دين و اعلاء کلمه اسلام و ياري پيغمبر و امام و يکي از شرائط جهاد حضور پيغمبر و امام است و باذن آنها يا نايب خاص آنها و در زمان غيبت واجب نيست بلي اگر کفار حمله باسلام نمودند دفع آنها واجب است بحکم حاکم شرع و آن را دفاع ميگويند و آيه اگر چه در مورد جهاد با کفار است لکن مورد مخصص نيست هر موردي که صدق في سبيل اللّه کند شامل است چنانچه در قرآن ميفرمايد وَ إِن طائِفَتان‌ِ مِن‌َ المُؤمِنِين‌َ اقتَتَلُوا فَأَصلِحُوا بَينَهُما فَإِن بَغَت إِحداهُما عَلَي الأُخري فَقاتِلُوا الَّتِي تَبغِي الاية و همچنين مقاتله با مبدعين در دين و غير اينها از کساني که واجب القتل هستند مثل مرتدين بارتداد فطري و امثال اينها.
جلد 5 - صفحه 135
الَّذِين‌َ يَشرُون‌َ الحَياةَ الدُّنيا بِالآخِرَةِ اينکه جمله فاعل فليقاتل است و شري بمعني فروش است مثل بيع و اشتراء بمعني خريد است يعني کساني که دست از حيات دنيا برداشتند و دنيا را فروختند بثمن آخرت از جان و مال و تمام حيثيات گذشتند و مشتري آنها خداوند است چنانچه ميفرمايد إِن‌َّ اللّه‌َ اشتَري مِن‌َ المُؤمِنِين‌َ أَنفُسَهُم وَ أَموالَهُم بِأَن‌َّ لَهُم‌ُ الجَنَّةَ توبه آيه 111.
وَ مَن يُقاتِل فِي سَبِيل‌ِ اللّه‌ِ حضور در ميدان حرب و اشتغال بجنگ (فيقتل) اگر کشته شد و بدرجه رفيعه شهادت نائل گشت (او يغلب) يا فتح و ظفر پيدا کرد و بر دشمن غالب گشت و نصرت دين خدا نمود (فَسَوف‌َ نُؤتِيه‌ِ أَجراً عَظِيماً) در هر دو صورت پاداش عظيمي دارد و البته اجري که خداوند عظيم بشمارد بسيار ارزنده است، اللهم ارزقنا مع وليک بجاه محمّد و آله.