1- توجّه به تاريخ، سازنده است. أَ لَمْ تَرَ ...
2- در آغاز هر انقلابى، تحمل مشکلات و سعهى صدر لازم است. «کُفُّوا أَيْدِيَکُمْ»
3- بايد احساسات زودرس و شعارهاى توخالى را کنترل کرد. «کُفُّوا أَيْدِيَکُمْ»
4- دستورهاى خداوند، طبق مصالح واقعى است، نه تقاضاى مردم. «کُفُّوا أَيْدِيَکُمْ» (با توجّه به شأن نزول)
5- هميشه و همه جا شمشير کارساز نيست. در شرايط بحرانى و عدم آمادگى، نبايد بهانه به دشمن قوى پنجه داد. «کُفُّوا أَيْدِيَکُمْ»
6- از رسول خدا و فرمان خدا جلو نيفتيد و در امور دينى، اظهار سليقهى شخصى نکنيد. «کُفُّوا أَيْدِيَکُمْ»
7- با نماز که ياد خداست، آرامش درونى کسب کنيد و با زکات، خلاهاى اقتصادى را پر کنيد. «أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ»
8- مسائل عبادى اسلام با مسائل اقتصادى آن بهم پيوسته است. «الصَّلاةَ، الزَّکاةَ»
9- در ميان عبادات، نماز و زکات جايگاه ويژه دارد. «أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ»
10- نماز بر زکات مقدّم است. (هر کجا نامى از اين دو است، اوّل نام نماز است)
«1». کافى ج 8 ص 330.
«2». تفسير عيّاشى، ج 1، ص 257.
جلد 2 - صفحه 111
11- فرمان نماز وزکات قبل از جهاد صادر وتشريع شده است. کُفُّوا أَيْدِيَکُمْ وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ ...
12- خودسازى، مقدّم بر جامعهسازى است، آنکه اهل نماز و زکات نباشد، اهل اخلاص و ايثار نخواهد بود. «أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ» 13- آنان که زود داغ مىشوند، زود هم سرد مىشوند. آرى هر داغى، سرد مىشود، ولى هيچ پختهاى خام نمىشود. کُفُّوا أَيْدِيَکُمْ ... فَلَمَّا کُتِبَ ... لِمَ کَتَبْتَ
14- انقلابى بودن مهم نيست، انقلابى ماندن مهم است. گاهى از شعار تا عمل فاصله زياد است. فَلَمَّا کُتِبَ ... إِذا فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَخْشَوْنَ
15- فرمان جهاد، وسيلهى آزمايش مردم است. کُتِبَ ... الْقِتالُ ... فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَخْشَوْنَ
16- سرچشمه اعتراض بهفرمان جهاد، ترس است. يَخْشَوْنَ ... لِمَ کَتَبْتَ
17- عامل مهم ترک جبهه و جهاد، دلبستگىهاى دنيوى است. «لَوْ لا أَخَّرْتَنا إِلى أَجَلٍ»
18- به فرمانهاى خدا و زمان صدور آنها اعتراض نکنيد. در برابر امر الهى، محاسبات زمانى و مکانى خود را کنار بگذاريد. «لَوْ لا أَخَّرْتَنا إِلى أَجَلٍ قَرِيبٍ»
19- اعتراض به فرمان خدا، نشانهى بىتقوايى است. لِمَ کَتَبْتَ ... خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقى
20- اگر چشم اندازتان را وسيعتر از اين جهان مادّى قرار دهيد، به متاع اندک دنيا دلبسته نمىشويد. «وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ»
21- کاميابان آخرت، تنها اهل تقوايند. «خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقى»