1- رهبر بايد پيشاهنگ ديگران باشد. «فَقاتِلْ»
2- اگر مسلمانان نسبت به ناله‌ى مستضعفان بى‌تفاوت شدند، پيشوا بايد به تنهايى حرکت کند. «إِلَّا نَفْسَکَ»
3- رهبر بايد چنان قاطع باشد که همراهى يا عدم همراهى مردم در جهاد، در او بى‌اثر باشد. «إِلَّا نَفْسَکَ»
4- هر کس مسئول کار خويش است. «لا تُکَلَّفُ إِلَّا نَفْسَکَ»
5- بايد دل به خدا بست، نه مردم. «إِلَّا نَفْسَکَ»
6- وظيفه پيامبران، تشويق و دعوت است، نه اجبار. «حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ» 7- جبهه و جهاد، نياز به تبليغات قوى دارد. «حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ»
8- وظيفه‌ى ما قيام و جهاد است، شکستِ دشمن کار خداست. فَقاتِلْ ... عَسَى اللَّهُ أَنْ يَکُفَ
9- قدرت الهى، برترين قدرت و مايه‌ى دلگرمى مؤمنان و تهديد متخلّفان است.
«وَ اللَّهُ أَشَدُّ بَأْساً»
«1». تفسير صافى.
«2». تفسير برهان، ج 1، ص 398 و عياشى، ج 1، ص 261.
تفسير نور(10جلدى)، ج2، ص: 121