نکته‌های تفسیر نور

پس از سخن درباره جهاد وهجرت، اين آيه حکم نماز مسافر را بيان مى‌کند. «ضرب فى الارض» کنايه از سفر است، چون مسافر هنگام سفر، زمين را زير پاى خود مى‌کوبد. «1» در قرآن، گاهى به جاى «وجوب» تعبير «مانعى ندارد» به کار رفته، که اين آيه نيز يکى از آن موارد است. گويا مسلمانان صدر اسلام به قدرى به نماز علاقمند بودند که کوتاه کردن آن را گناه مى‌پنداشتند. نماز قصر، مخصوص موارد ترس از دشمن نيست. ولى چون معمولًا در سفرها، بيم و نگرانى هست، يا اينکه چون قانون نماز قصر، ابتدا در موارد ترس بوده و بعدها نسبت به هر سفر تعميم يافته، قيد «إِنْ خِفْتُمْ» آمده است. در روايات مقدار سفرى که در آن نماز کوتاه و شکسته مى‌شود، مسير يک روز (هشت فرسخ) مشخّص شده است. «2» تمام نمازهاى مسافر جز نماز مغرب دو رکعتى است. «3» و مراد از کوتاه کردن نماز، دو رکعتى شدن نمازهاى چهار رکعتى است.