در سال ششم هجرى، پيامبر با گروهى از مسلمانان به سوى مکّه عزيمت کردند. در منطقهى حديبيّه، با خالدبن وليد و دويست نفر همراهان او مواجه شدند که براى جلوگيرى از ورود آن حضرت، سنگر گرفته بودند. پس از اذانِ بلال و برپايى نماز جماعت، خالدبنوليد فرصت را مناسب ديد که هنگام نماز عصر يکباره حمله کند. آيه نازل شد و از توطئه خبرداد.
خالد پس از ديدن اين معجزه، مسلمان شد. «1»
در اين نماز (نماز خوف)، گروه اوّل پس از پايان رکعت اوّل، برخاسته بقيه نماز را خود تمام مىکنند و امام جماعت صبر مىکند تا گروه ديگر به رکعت دوّم برسند و با سلاح، به نماز جماعت بپيوندند.