پیام‌های تفسیر نور

1- دفاع از خائن، حرام و رضايت به خيانت، به معناى شرکت در جرم است. لا تُجادِلْ‌ ... 2- حاکم اسلامى بايد پشتيبان مظلومان باشد، نه حامى ظالم. وَ لا تُجادِلْ‌ ... 3- عناوين، قدرت‌ها، تهديدها، جوّ و افکار عمومى، هيچ يک مجوّز همکارى با خائن نيست. وَ لا تُجادِلْ‌ .... 4- رهبر جامعه و قاضيان بايد خائنان را بشناسند و نقشه‌هايشان را بدانند، تا بتوانند موضعگيرى مناسب داشته باشند. «وَ لا تُجادِلْ» 5- هم از گذشته بايد استغفار کرد، (آيه قبل) و هم نسبت به آينده هشيار بود. لا تُجادِلْ‌ ... 6- در فرهنگ قرآن، افراد جامعه به منزله‌ى اعضاى يک پيکرند و خيانت به جامعه به منزله‌ى خيانت به خود است. «يَخْتانُونَ أَنْفُسَهُمْ» 7- حساب خيانت‌هاى جزئى و ناآگاهانه، از خيانت توطئه‌گران فسادانگيز، جداست. «يَخْتانُونَ‌، خوان، اثيم» 8- آنکه با خيانت، محبّت خود را از مردم مى‌بُرد، محبّت خدا هم از او قطع خواهد شد. «إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ» 9- در انسان غريزه‌ى محبوب شدن است که بايد از اين غريزه براى تربيت استفاده کرد. «إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ» 10- حُبّ و بغضِ خداوند، ملاک انتخاب و حرکت رسول خدا و مؤمنان است. إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُ‌ ... تفسير نور(10جلدى)، ج‌2، ص: 155