پیام‌های تفسیر نور

1- تهمت، پرتاب تير به آبروى مردم است. «يَرْمِ بِهِ» 2- تهمت به بى گناه از هر نژاد و مکتب و در هر سنّ و شرايطى که باشد، حرام است. «يَرْمِ بِهِ بَرِيئاً» 3- تهمت‌زننده، بارسنگينى از گناه را به دوش مى‌کشد. «فَقَدِ احْتَمَلَ» (تنوين در دو کلمه‌ «بُهْتاناً» و «إِثْماً» نشانه‌ى عظمت گناه است.) «1». سفينة البحار، ماده «بهت»؛ کافى ج 2، باب التهمة. «2». وسائل، ج 13، ص 286. تفسير نور(10جلدى)، ج‌2، ص: 159