1- دشمنان، حتّى براى پيامبر و لغزاندن او طرح و برنامه دارند، پس رهبران جامعه بايد به هوش باشند. «يُضِلُّوکَ»
2- تصميم به منحرف ساختن ديگران، در حقيقت تصميم به منحرف کردن خود است. «وَ ما يُضِلُّونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ»
3- خداوند، آنگونه که قرآن را بيمه کرده «إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ» «1»، پيامبرش را نيز بيمه مى‌کند. «وَ ما يَضُرُّونَکَ مِنْ شَيْ‌ءٍ»
«1». حجر، 9.
جلد 2 - صفحه 160
4- تعليم حکمت و فرستادن کتاب، نمونه‌ى روشن فضل و لطف الهى و رمز عصمت پيامبر صلى الله عليه و آله است. «أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْکَ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ عَلَّمَکَ»
5- خداوند به پيامبرش، علم غيب و اسرار را مى‌آموزد. «عَلَّمَکَ ما لَمْ تَکُنْ تَعْلَمُ»
6- از نشانه‌هاى حقّانيت پيامبر، اين است که مى‌گويد: تو بدون تعليم الهى امکان آگاهى از امورى را نداشتى. آرى، اگر قرآن ساخته پيامبر بود، هرگز به خودش نسبت جهل نمى‌داد. «عَلَّمَکَ ما لَمْ تَکُنْ تَعْلَمُ»
7- خداوند معلّم پيامبر است، پس هيچ خطا واشتباهى در تعليم، رخ نمى‌دهد.
«عَلَّمَکَ»
8- مدار علم بشر حتّى پيامبر خدا، محدود است. «ما لَمْ تَکُنْ تَعْلَمُ»