آيه‌ى قبل، مشرکان را در ضلالت و گمراهى دانست، اين آيه، علّت آن را پرستش بت‌ها و پيروى از شيطان مى‌داند.
مراد از معبودانِ مؤنث در آيه «إِناثاً»، يا بت‌هايى است‌که مشرکان نام‌هاى مؤنث چون لات و مناة و عُزّى بر آنها مى‌گذاشتند و يا فرشتگان که به عقيده‌ى مشرکان دختران خدا بودند. شايد هم مراد از «اناث» در آيه، موجود تأثيرپذير و ضعيف است و لذا صلاحيّت پرستش را ندارد.