جمله «لَأُمَنِّيَنَّهُمْ» به معناى القاى آرزوهاى پوچ و بيجا است.
شکافتن گوش حيوان، از برنامه‌هاى خرافى جاهليّت بود که پس از آن، سوار شدن و ذبح و هر استفاده‌اى را از آن حيوان حرام مى‌پنداشتند.
تأکيدهاى بسيار شيطان بر گمراه ساختن مردم، که در اين دو آيه آمده، هشدارى بر صاحبان ايمان است.
عبارت «مِنْ عِبادِکَ نَصِيباً مَفْرُوضاً» را دو گونه مى‌توان معنا کرد:
الف: بعضى از بندگان را گمراه مى‌کند.
ب: از هر بنده‌اى لحظاتى را شيطانى مى‌کند.
در روايتى مى‌خوانيم: جمله «فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللَّهِ» تغيير دين خدا را نيز شامل مى‌شود. «1»
«1». تفسير برهان و عيّاشى.
جلد 2 - صفحه 166
اسلام، اجازه‌ى بى‌مصرف ماندن يک حيوان را نمى‌دهد تا چه رسد به بى‌مصرف ماندن انسان‌ها. «فَلَيُبَتِّکُنَّ آذانَ الْأَنْعامِ»