1- در اسلام، براى خانواده بنبست نيست، اگر عفو، صلح و اجراى حدود و هشدارها کارساز نبود، طلاق وجود دارد. وَ إِنْ يَتَفَرَّقا ...
2- با پيدايش گره در زندگى، نبايد مأيوس شد. بلکه مسير را بايد عوض کرد.
وَ إِنْ يَتَفَرَّقا يُغْنِ اللَّهُ ...
3- گام اوّل، اصلاح و تقوا است. (آيهى قبل)، گام آخر، جدايى و طلاق است.
«وَ إِنْ يَتَفَرَّقا»
4- طلاق و جدايى همه جا بد نيست، گاهى راهگشاست. زيرا چه بسا اختلافات خانوادگى به خودکشى وروابط نامشروع بيانجامد. طلاق اميدِ تشکيل زندگى مجدّد را نويد مىدهد. «يُغْنِ اللَّهُ کُلًّا مِنْ سَعَتِهِ»
5- خداوند، ضامن گره گشايى است. «يُغْنِ اللَّهُ کُلًّا مِنْ سَعَتِهِ»
6- راه توسعهى زندگى براى هرکس به گونهاى است. گاهى با ازدواج «إِنْ يَکُونُوا فُقَراءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ» «1» گاهى با طلاق «وَ إِنْ يَتَفَرَّقا يُغْنِ اللَّهُ» تا وظيفه چه باشد. نه از
«1» نور 32
جلد 2 - صفحه 179
ازدواج بايد ترسيد، چون خدا وعدهى بىنيازى داده است؛ و نه از طلاق، چون خداوند آن جا هم وعدهى وسعت رزق داده است. «يُغْنِ اللَّهُ»
7- رزق و روزى دست خداست. «واسِعاً حَکِيماً»
8- تشريعِ طلاق، تفضّلى الهى و حکيمانه است. «واسِعاً حَکِيماً»
9- بهرهگيرى از وسعت و قدرت، اگر همراه با حکمت باشد ارزش است وگرنه خطر است. «واسِعاً حَکِيماً»