اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
مَن کان‌َ يُرِيدُ ثَواب‌َ الدُّنيا فَعِندَ اللّه‌ِ ثَواب‌ُ الدُّنيا وَ الآخِرَةِ وَ کان‌َ اللّه‌ُ سَمِيعاً بَصِيراً (134)
کسي که مقصودش فقط فوائد و مثوبات دنيوي است بداند که نزد خدا هم مثوبات دنيويست و هم اخروي و خداوند سميع است بگفتار آنها و بصير است برفتار آنها.
اينکه آيه تعريض بر منافقين و ظاهر بينان است که دين و اسلام و ايمان را فقط براي دنيا طلب ميکنند که جان و مال و عرض آنها محفوظ باشد و از غنائم و فوائد آن بهره‌مند شوند و معتقد بقيامت و مثوبات اخروي نيستند مثل اکثر اهل زمان حاضر بلکه اکثر ازمنه فقط اسلام ظاهري دارند خداوند ميفرمايد که اسلام حقيقي و عقيده باطني هم اينکه مثوبات دنيوي را در بر دارد و هم مثوبات اخروي و آن سعادت ابدي و بهشت و نعم دائمي را لذا ميفرمايد مَن کان‌َ يُرِيدُ ثَواب‌َ الدُّنيا اشاره بمنافقين مسلمانهاي ظاهريست فَعِندَ اللّه‌ِ ثَواب‌ُ الدُّنيا وَ الآخِرَةِ اشاره بمؤمنين حقيقي و مسلمانهاي باطني است، در دعاء ابو حمزه ميفرمايد
فان قوما آمنوا بالسنتهم لتحقنوا دماءهم فادرکوا ما املوا و نحن آمنا بالسنتنا و قلوبنا لتغفر لنا فادرک بنا ما املنا.
وَ کان‌َ اللّه‌ُ سَمِيعاً باقوالهم که در باطن نزد هم‌کنان خود کفر خود را اظهار ميکنند و در ظاهر نزد مسلمين اظهار ايمان ميکنند (بصيرا) بافعالهم که در ظاهر نماز، روزه، حج و در باطن شرک، کفر، نفاق و چه و چه.
234