تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْکافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَ يَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً (139)
ترجمه
آنانکه مىگيرند کافران را دوستان غير از اهل ايمان آيا مىجويند نزد ايشان عزت را پس همانا عزت مر خدا راست بتمامى..
تفسير
کوتهنظران همينکه ديدند کفار داراى ثروت و مکنت و رياست ميباشند مايل بدوستى با آنها ميشوند بگمان آنکه حشر و معاشرت و رفاقت با آنها موجب عزت و افتخار است در صورتى که از ثروت و مکنت و رياست آنها بهره نميبرند و بوبال عقائد فاسده و اعمال کاسده آنها گرفتار ميشوند و ناچار ميشوند که در اوضاع زندگانى از آنها تقليد و تبعيت کنند و خود را از هر جهت که ممکن است شبيه بآنها نمايند کم کم آداب دينى خود را از دست داده رفتار خود را فراموش ميکنند و رفتار آنها را هم ياد نميگيرند و اگر هم ياد بگيرند چون تقليدى است دوام و ثبات ندارد و چون با قواعد و آداب دينى و اوضاع مملکتى آنها سازش ندارد نمىتوانند کاملا تبعيت نمايند ناچار از اين در رانده و از آن راه مانده ميشوند با آنکه خداوند فرموده مر خدا راست عزت بتمامى در هر جا و براى هر کس باشد و بهر کس خواهد عنايت فرمايد و مقرر داشته است آنرا براى دوستان خود و قمى فرموده نازل شده است در باره بنى اميّه که هم قسم شده
جلد 2 صفحه 140
بودند که نگذارند بنى هاشم بر مسند خلافت متمکن شوند و اللّه اعلم.