تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
مُذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذلِکَ لا إِلى هؤُلاءِ وَ لا إِلى هؤُلاءِ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِيلاً (143)
ترجمه
مترددان ميان اين دو نه بسوى آنها و نه بسوى آنها و کسيرا که گمراه کند خدا پس هرگز نيابى براى او راهى.
تفسير
اشخاص منافق دو دل و مردد و مضطرب زندگانى مى‌کنند و ذبذبه بمعنى اضطراب استعمال ميشود و اصل آن ذبّ بمعنى طرد است و اينها غالبا مطرود دو طرف واقع ميشوند با آنکه بخيال خودشان مى‌خواهند دل هر دو طرف را بدست بياورند ولى اين صفت عقلا و شرعا بسيار بد است انسان بايد در هر امر ثابت قدم و يکدل و يکرو و يک جهت و استوار باشد تا در انظار محترم و موقر و مورد اعتماد شود و نفاق با هر کس بد است خصوص با خدا که عالم باسرار و خفايا است و ترديد در دين و اظهار اسلام و اخفاء کفر و موافقت با مسلمانان در ظاهر و مرافقت با کفار در باطن موجب ضلالت و گمراهى ابدى است و کسيکه خداوند او را هدايت ننمايد و بخود واگذارد براى عدم قابليت هرگز راه بحق پيدا نمى‌کند و دين‌دار نخواهد شد.