1- راه توبه، براى همه حتّى منافقان باز است و آنان را از «درک اسفل» به بهشت اعلا مىرساند. «إِلَّا الَّذِينَ تابُوا»
2- انسان آزاد است و مىتواند آگاهانه تغيير جهت دهد. «تابُوا»
3- همراه با شديدترين تهديدها، به مردم اميد هم بدهيد. فِي الدَّرْکِ الْأَسْفَلِ ... إِلَّا الَّذِينَ تابُوا
4- توبه تنها يک اظهار پشيمانى نيست، بلکه بازسازى همه جانبه است. «أَصْلَحُوا، اعْتَصَمُوا، أَخْلَصُوا»
5- توبهى هر گناهى، به شکلى است. توبهى نفاق، اصلاح به جاى تخريب، اعتصام به خداوند به جاى وابستگى به اين و آن، و اخلاص به جاى ناخالصى است. «أَصْلَحُوا و اعْتَصَمُوا و أَخْلَصُوا»
6- التقاط در عقايد و انديشه، ممنوع است. «أَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ»
7- منافقانِ توّاب، در جدا شدن از همفکرانشان احساس غربت نکنند. چون دوستان بهترى مىيابند. «فَأُولئِکَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ»
8- مؤمنان، از توبه کنندگان واقعى استقبال کنند و آنان را از خود بدانند. «فَأُولئِکَ
جلد 2 - صفحه 196
مَعَ الْمُؤْمِنِينَ»