تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) إِلاَّ الَّذِينَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ اعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَ أَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ فَأُولئِکَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ وَ سَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْراً عَظِيماً (146) ترجمه‌ مگر آنانکه توبه کردند و اصلاح نمودند و توسل جستند بخدا و خالص کردند دينشان را از براى خدا پس آنها با مؤمنانند و زود باشد که بدهد خدا مؤمنان را مزدى بزرگ.. تفسير در دستگاه الهى هميشه و براى هر کس در توبه باز است اگر چه منافق باشد که بدتر از کافر است همينکه توبه کرد و اصلاح نمود مفاسد سابقه خود را و اعتصام و تمسک جست بدين حق و متوسل شد باولياء خدا و خالص نمود دين خود را از شرک و عمل خود را از ريا و هر چه غير خدا باشد با اهل ايمان شريک خواهد بود در رتبه و اجر در دنيا و آخرت.