اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
ما يَفعَل‌ُ اللّه‌ُ بِعَذابِکُم إِن شَکَرتُم وَ آمَنتُم وَ کان‌َ اللّه‌ُ شاکِراً عَلِيماً (147)
چه ميکند خداوند بعذاب شما اگر شاکر شديد و ايمان آورديد و حال آنکه خدا جزاء شکر را ميدهد و علم بايمان شما دارد.
ما يَفعَل‌ُ اللّه‌ُ بِعَذابِکُم اشاره به اينکه عذاب کسي که منافق بوده سپس ايمان آورده بر خداوند نفعي ندارد و در ترک عذاب ضرري باو متوجه نميشود چون غني بالذات است و محل عوارض واقع نميشود بلکه عذاب دائر مدار استحقاق است و مفروض اينست که مؤمن شده ديگر استحقاق عذاب ندارد زيرا
(الاسلام يجب ما قبله)
بلکه مستحق مثوبات ميشود از دو جهت يکي از جهت شکر نعمت ايمان و اتيان بوظائف دين چنانچه ميفرمايد وَ سَنَجزِي الشّاکِرِين‌َ آل عمران 145، و ديگر از جهت ايمان و وعده‌هاي بسيار که در آيات باهل ايمان داده شده و لذا ميفرمايد إِن شَکَرتُم وَ آمَنتُم که رفع عذاب منوط باين دو امر است چنانچه مثوبات هم دائر مدار اينکه دو امر است.
وَ کان‌َ اللّه‌ُ شاکِراً عَلِيماً بمنزله علت است و معناي شاکر نه اينست که کسي نعمتي بخدا داده باشد تا او شکر نعمت کند لا تَمُنُّوا عَلَي‌َّ إِسلامَکُم بَل‌ِ اللّه‌ُ يَمُن‌ُّ عَلَيکُم أَن هَداکُم لِلإِيمان‌ِ حجرات آيه 17، بلکه مراد اينست که جزاي وافر عنايت ميفرمايد بشاکر. و (عليما) يعني از باطن شما خبر دارد.