تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)
إِنَّ الَّذِينَ يَکْفُرُونَ بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ يُرِيدُونَ أَنْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ يَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَ نَکْفُرُ بِبَعْضٍ وَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذلِکَ سَبِيلاً (150)
ترجمه
همانا آنانکه کافر ميشوند بخدا و پيغمبرانش و ميخواهند که جدائى اندازند ميان خدا و پيغمبرانش و ميگويند ايمان ميآوريم ببرخى و کافر ميشويم ببرخى و مىخواهند که بگيرند ميان اين راهى را..
تفسير
کفر ملت واحده است کفر بانبياء خدا کفر بخدا است و کفر بخاتم انبياء کفر بتمام آنها است و ميان ايمان و کفر واسطه نيست پس کفار اعم از مشرک و ملحد و يهود و نصارى و مجوس و غيرهم يکسانند در کفر و ضلالت چون ايمان بخدا محقق نمىشود مگر بايمان بتمام انبيا و فرستادگان او و کسى نميتواند مدعى شود که من بخدا و بعض انبيا ايمان دارم پس کافر محض نيستم و ميان ايمان و کفر راهى است براى من چنانچه يهود و نصارى ادعا داشتند و ميخواستند در اين ميان راهى براى گمراهى خودشان پيدا کنند که خداوند آنرا باين آيه و آيه بعد مسدود فرمود.