تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) إِنْ تُبْدُوا خَيْراً أَوْ تُخْفُوهُ أَوْ تَعْفُوا عَنْ سُوءٍ فَإِنَّ اللَّهَ کانَ عَفُوًّا قَدِيراً (149) ترجمه‌ اگر آشکار کنيد خوبى را يا پنهان کنيدش يا عفو کنيد از بدى پس همانا خداوند باشد عفو کننده دانا.. تفسير بعد از آنکه خداوند براى مظلوم ترخيص فرمود بدگوئى از ظالم را اشاره فرموده بآنکه اگر خوددارى نمايد و اظهار عمل بد او را ننمايد و از او درگذرد با آنکه قادر بر انتقام باشد متصف بصفت الهى شده است و مؤمن بايد متخلق باخلاق خدا باشد و بردبار و با گذشت باشد و سرّ کسى را فاش ننمايد و عيب کسى را اظهار نکند بلکه بايد خوبى و احسان و محاسن برادران دينى خود را آشکار کند و پنهان ننمايد خصوصا اگر بر او ذيحق باشند که شکر نعمت واجب است و اظهار خوبى کسى يا اخفاء آن اگر چه در ابتداء آيه ذکر شده است ولى معلوم است که مقدمه براى ترغيب بعفو است در حال قدرت لذا در ذيل آيه بذکر اين دو صفت براى خداوند اکتفا شده است و اللّه اعلم. جلد 2 صفحه 147