تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) لَنْ يَسْتَنْکِفَ الْمَسِيحُ أَنْ يَکُونَ عَبْداً لِلَّهِ وَ لا الْمَلائِکَةُ الْمُقَرَّبُونَ وَ مَنْ يَسْتَنْکِفْ عَنْ عِبادَتِهِ وَ يَسْتَکْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ إِلَيْهِ جَمِيعاً (172) ترجمه‌ هرگز استنکاف ندارد مسيح از آنکه بوده باشد بنده مر خدايرا و نه فرشتگان مقربان و آنانکه استنکاف کنند از پرستش او و تکبر ورزند پس زود باشد جمع کند آنها را بسوى خود همگى.. تفسير استنکاف نوعا در امرى واقع ميشود که شخص از اقدام در آن ننگ و عارى داشته باشد و بندگى خداوند شرف و فضلى است که انبيا و مرسلين بآن مباهات و افتخار مينمايند و باين جهت در تشهد گفته ميشود اشهد انّ محمّدا عبده و رسوله چگونه ميشود براى حضرت عيسى عيب باشد چنانچه روايت شده است که وفد نجران بحضرت رسول عرضه داشتند که تو مى‌گوئى عيسى بنده خدا است و اين براى پيغمبر ما عيب است و آن حضرت نفى عار فرمود و اين آيه نازل شد و همچنين ملائکه مقرب خدا افتخار و مباهات بعبوديت دارند و استنکاف ندارند و دائما مشغول بعبادتند با آنکه بقدر بشر حاجت بعبادت ندارند چون بمقامات خود نائل شده‌اند و کسانيکه استنکاف داشته باشند از عبادت خدا براى آنکه عبادت را عيب و عار بدانند و استکبار کنند از پرستش خدا براى آنکه مقام خود را بزرگتر از آن پندارند پس بايد بدانند که در روز قيامت تمام خلق اولين و آخرين در بارگاه عدل الهى جمع ميشوند و بمجازات اعمال و عقائد خود ميرسند و اين تانّف و تکبرها در آنروز مبدل بمذلت و خوارى خواهد گرديد و از دماغها بيرون مى‌آيد.