تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَکُمْ بُرْهانٌ مِنْ رَبِّکُمْ وَ أَنْزَلْنا إِلَيْکُمْ نُوراً مُبِيناً (174)
و چون تفصيل احکامى نمود که واجب است عمل به آن، در عقب آن بيان برهان مىکند بر آن، تا مکلف بر ثقه و يقين باشد در آن؛ بر طريق خطاب عام، پس مىفرمايد:
يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَکُمْ بُرْهانٌ مِنْ رَبِّکُمْ: اى گروه مردمان به تحقيق آمد شما را حجتى و دليلى روشن از جانب پروردگار شما که آن محمد صلّى اللّه
«1» روايت بحار چنين است که: چون اهل دوزخ در آن افکنده شوند، هفتاد سال در آن فرو مىروند، و هنگامى که به بالاى آن رسند، ...
«2» عبارت داخل علامت در روايت بحار است.
«3» بحار الانوار، جلد 8، صفحه 280، حديث 1.
تفسير اثنا عشرى، ج2، ص: 668
عليه و آله و سلّم است، با دين اسلام که صاحب معجزه باهره و برهان ظاهره است. وَ أَنْزَلْنا إِلَيْکُمْ نُوراً مُبِيناً: نازل فرمود به سوى شما، نورى ظاهر که قرآن باشد. مراد آنست که آمد به شما دلايل واضحه و حجج لايحه که مقتضى ايمان آوردن شماست و شما را در آن هيچ عذرى و علتى باقى نمانده. از ابى عبد اللّه عليه السّلام مروى است که مراد به برهان، خاتم النبيين صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و به نور، ولايت امير المؤمنين عليه السّلام است. «1»