خداوند، منافق را به شخصِ در باران ماندهاى تشبيه کرده که مشکلات بارانِ تند، شب تاريک، غرّش گوش خراش رعد، نور خيره کنندهى برق، و هراس و خوف مرگ، او را فراگرفته است، امّا او براى حفظ خود از باران، نه پناهگاهى دارد و نه براى تاريکى، نورى و نه گوشى آسوده از رعد و نه روحى آرام از مرگ.