نکته‌های تفسیر نور

کلمه‌ى‌ «بَهِيمَةُ» در اينجا به معناى چهارپا و اعم از «انعام» است، «انعام» به گاو و شتر و گوسفند مى‌گويند و «بَهِيمَةُ الْأَنْعامِ» که سه بار در قرآن آمده به معناى حلال بودن گوشت اين چهارپايان است. «1» امام صادق عليه السلام فرمودند: مراد از «بَهِيمَةُ الْأَنْعامِ»، جنين حيوان ذبح شده است که تزکيه‌ى مادرش، تزکيه‌ى او نيز به شمار مى‌رود. «2» مرحوم فيض در تفسير صافى مى‌فرمايد: «ممکن است اين روايت بيان مصداق پنهان آن باشد و يا اين‌که از شکم مادر به آنها «بهيمة» گفته مى‌شود، بنابراين منافاتى با تعميم ندارد». «3» «1». تفسير مجمع‌البيان. «2». کافى، ج 6، ص 234. «3». قاموس القرآن. جلد 2 - صفحه 229 پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «لا دين لمن لا عهد له» «1»، کسى که وفا ندارد، دين ندارد. آرى، اگر به پيمان‌ها عمل نشود، اساس جامعه واعتماد عمومى بهم مى‌ريزد وهرج ومرج پيش مى‌آيد. قرآن، وفاى به پيمان حتّى با مشرکان را لازم مى‌داند، «فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلى‌ مُدَّتِهِمْ» «2» و طبق حديثى از امام صادق عليه السلام وفاى به پيمان فاجران هم لازم است. «3» بر اساس روايتى ديگر، اگر يک مسلمان حتّى با اشاره، به دشمن کافر امان داد، بر ديگر مسلمانان رعايت اين پيمان اشاره‌اى، الزامى است. کتب آسمانى، عهد خداوند هستند و بايد به آنها وفادار بود، عهد قديم (تورات)، عهد جديد (انجيل) و عهد اخير (قرآن). در حديث مى‌خوانيم: «القرآن عهد اللّه» «4»