اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَعَدَ اللّه‌ُ الَّذِين‌َ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحات‌ِ لَهُم مَغفِرَةٌ وَ أَجرٌ عَظِيم‌ٌ «9»
وعده فرمود خداوند بکساني که ايمان آوردند و عمل صالح نمودند از براي آنها آمرزش و اجر عظيمي.
جلد 6 - صفحه 315
وَعَدَ اللّه‌ُ وعد يکي از اموري است که وفاء بآن لازم است که اگر بکسي وعده دادي که اگر فلان عمل را بجا بياوري فلان احسان را و فلان اجر را بتو عنايت ميکنم يا وعده دادي که در فلان وقت منزلت ميآيم يا فلان عمل را براي تو بجا ميآورم بايد عملي کني المؤمن اذا وعد وفي و خلف وعد از قبايح عقليه است و محال است از خداوند صادر شود بمقتضاي عدل إِن‌َّ اللّه‌َ لا يُخلِف‌ُ المِيعادَ آل عمران آيه 9- رعد آيه 31 إِنَّک‌َ لا تُخلِف‌ُ المِيعادَ آل عمران آيه 194 وَعدَ اللّه‌ِ لا يُخلِف‌ُ اللّه‌ُ المِيعادَ زمر آيه 20، و غير اينها از آيات و اخبار متواتره بتواتر معنوي و ضرورت بين مسلمين بلکه جميع مليين عالم و ضرورت عقل قائم است بر اينکه خلف وعد محال است از خدا صادر شود بعلاوه اگر خلف وعد بر خدا جايز باشد اقحام انبياء لازم آيد و سلب اطمينان بندگان در اطاعت و عبادت او ميشود الَّذِين‌َ آمَنُوا وعده‌هاي الهي اختصاص دارد باهل ايمان زيرا غير مؤمن و لو تمام عمر عبادت کند قابليت رحمة ندارد و مورد آيه شريفه وَ قَدِمنا إِلي ما عَمِلُوا مِن عَمَل‌ٍ فَجَعَلناه‌ُ هَباءً مَنثُوراً فرقان آيه 23، ميشود زيرا ايمان شرط صحت کل اعمال است.
وَ عَمِلُوا الصّالِحات‌ِ کلمه الصالحات و لو جمع محلي بالف و لام است و افاده عموم ميکند لکن بالقطع و اليقين مراد اينکه نيست که جميع اعمالش صالحه باشد زيرا امکان ندارد جز در حق معصومين عليهم السلام بلکه مراد اينست که اعمال صالحه از او صادر شود و لو بعض اعمال ناشايسته هم از او صادر شده باشد.
لَهُم مَغفِرَةٌ از گناهان بواسطه ايمان (و اجر عظيم) بواسطه اعمال صالحه.
316