حضرت موسى عليه السلام، پس از يأس از حرکت بنىاسرائيل، به درگاه خداوند شکايت کرد.
درخواست فاصله افتادن، براى آن بود که آتش قهر الهى ياران موسى را نيز فرا نگيرد و تنها دشمنان به کيفر برسند، يا اينکه درخواست مىکرد با مرگ کفّار، ميان آنان و دشمنان فاصله افتد.
در اينکه چرا حضرت موسى فقط از خود و برادرش ياد مىکند و از آن دو نفر پرهيزکار که با موسى همصدا شدند و مردم را براى ورود به شهر دعوت کردند يادى نمىکند، مفسّران سخنانى دارند، از جمله:
* موسى به ثبات قدم آن دو نفر هم اطمينان نداشت. «1»
* چون آن دو نفر از سوى مردم به سنگسار تهديد شده بودند، لذا موسى گفت: خدايا! من هيچ قدرتى ندارم، حتّى آن دو نفر در معرض خطرند. «2»