پیام‌های تفسیر نور

1- غالب دعاهاى قرآنى با استمداد از اسم ربّ است. قالَ رَبِ‌ ... 2- در حالى که همه‌ى مردم از ما بريده‌اند، به نجات دهنده‌ى اصلى متوسّل شويم. فَاذْهَبْ أَنْتَ وَ رَبُّکَ‌ ... قالَ رَبِ‌ ... 3- شکايت پيامبران به خداوند و نفرين، وقتى است که از ايمان واطاعت مردم مأيوس شوند. رَبِّ إِنِّي‌ ... «1». تفسير مراغى. «2». تفسير اطيب‌البيان. جلد 2 - صفحه 273 4- سرپيچى از جهاد، فسق است. «فَافْرُقْ بَيْنَنا وَ بَيْنَ الْقَوْمِ الْفاسِقِينَ» 5- يکى از بلاهاى اجتماعى دور شدن مردم از اولياى خدا ومحروم شدن از فيض وجودشان است. «فَافْرُقْ بَيْنَنا وَ بَيْنَ الْقَوْمِ الْفاسِقِينَ» 6- يکى از بلاها و سختى‌هاى مؤمنان، زندگى با فاسقان و در ميان آنان بودن است. «فَافْرُقْ بَيْنَنا وَ بَيْنَ الْقَوْمِ الْفاسِقِينَ»