1- بنىاسرائيل، نمونهى بىادبى، بهانهجويى، ضعف و رفاهطلبى بودند. يا مُوسى إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها أَبَداً ...
در کلمه «لَنْ نَدْخُلَها»، جسارت آنان در مقابل فرمان خدا آشکار است.
در کلمهى «أَبَداً»، اصرار بر جسارت ديده مىشود.
در کلمهى «فَاذْهَبْ»، توهين به حضرت موسى مشاهده مىشود.
در کلمهى «رَبُّکَ»، توهين به ذات پروردگار وجود دارد و نشانگر ضعف ايمان آنان است.
«قاعِدُونَ»، رفاهطلبى آنان را مىرساند، نه عزّتجويى را.
2- مردم بايد خود به اصلاح جامعه بپردازند، نه آنکه تنها از خداوند و رهبران دينى توقّع اصلاح داشته باشند. «فَقاتِلا إِنَّا هاهُنا قاعِدُونَ»
3- آرزوى پيروزى بدون کوشش، خردمندانه نيست. «فَقاتِلا إِنَّا هاهُنا قاعِدُونَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج2، ص: 272