اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ رَب‌ِّ إِنِّي لا أَملِک‌ُ إِلاّ نَفسِي وَ أَخِي فَافرُق بَينَنا وَ بَين‌َ القَوم‌ِ الفاسِقِين‌َ «25»
عرض کرد موسي پروردگار من محققا من اختيار و سلطنت ندارم مگر بر نفس خود و برادر خود پس جدايي بينداز بين ما و بين جماعتي که فاسق و سرکش هستند و اطاعت نميکنند.
(اشکال)
مسلّما يوشع إبن نون و کالب بن يوفنا در تحت اطاعة حضرت موسي بودند و داراي مقام نبوت و عصمت بودند پس وجه انحصار حضرت موسي بخود و برادرش هارون چيست که قال‌َ رَب‌ِّ إِنِّي لا أَملِک‌ُ إِلّا نَفسِي وَ أَخِي.
(جواب)
اينکه دو نفر از جمله آن دوازده نقيب بودند و هر کدام را قوم خود آنها را جدا ممانعت کردند حتي خواستند آنها را سنگسار نمايند فقط کسي را که قدرت بر ممانعت نداشتند موسي و هارون بودند و مراد از لا املک عدم سلطنت است و عدم اختيار و باندازه‌اي کار بر موسي عليه السّلام سخت شد که از خدا درخواست اجازه کرد که بني اسرائيل را رها کند و از آنها جدا شود که گفت فَافرُق بَينَنا بين موسي و هارون وَ بَين‌َ القَوم‌ِ الفاسِقِين‌َ ساير بني اسرائيل و فسق بمعني خروج از طاعت است