اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
قال‌َ فَإِنَّها مُحَرَّمَةٌ عَلَيهِم أَربَعِين‌َ سَنَةً يَتِيهُون‌َ فِي الأَرض‌ِ فَلا تَأس‌َ عَلَي القَوم‌ِ الفاسِقِين‌َ «26»
خداوند فرمود پس از مخالفت آنها ارض مقدسه را بر آنها حرام شد چهل سال سرگردان باشند در زمين که چهل سال بهلاکت بيفتند پس محزون نباش بر هلاکت آنها
(اشکال)
در آيات قبل حکم بوجوب فرموده بلفظ کتب و امر ادخلوا و در اينکه آيه
جلد 6 - صفحه 341
حکم بحرمة فرموده دو حکم متضاد.
(جواب)
وجوب دخول حکم تشريعي و تکليفي است که در مخالفت و معصيت آن عقوبت است که از عقوبات آن سرگردان و محروم شدند از دخول تکوينا و از برکات آن محروم شدند که اگر نادم و پشيمان هم بشوند و توبه کنند هم فائده ندارد حتي دارد آنها هلاک شدند در تيه و اولاد آنها هم هلاک شدند و اولاد اولاد داخل شدند و اينکه خود حضرت موسي جنگيد يا وصي او يوشع در اخبار مختلف است و قضاياي تيه بسيار مفصل است و مرحوم مجلسي رحمة اللّه عليه در جلد پنجم بحار از صفحه 261 الي 268 چاپ امين الضربي متعرض شده بآنجا مراجعه فرمائيد اينکه مختصر گنجايش آنها را ندارد.