تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَبَعَثَ اللَّهُ غُراباً يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ لِيُرِيَهُ کَيْفَ يُوارِي سَوْأَةَ أَخِيهِ قالَ يا وَيْلَتى أَ عَجَزْتُ أَنْ أَکُونَ مِثْلَ هذَا الْغُرابِ فَأُوارِيَ سَوْأَةَ أَخِي فَأَصْبَحَ مِنَ النَّادِمِينَ «31»
پس خداوند، زاغى فرستاد که زمين را مىکاويد، تا به او نشان دهد که چگونه کشتهى برادرش را بپوشاند (و دفن کند. قابيل) گفت: واى بر من! آيا عاجزم از اينکه مانند اين زاغ باشم و جسد برادرم را دفن کنم؟
سرانجام او از پشيمانان شد.