تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) مِنْ أَجْلِ ذلِکَ کَتَبْنا عَلى‌ بَنِي إِسْرائِيلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ فَکَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً وَ مَنْ أَحْياها فَکَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً وَ لَقَدْ جاءَتْهُمْ رُسُلُنا بِالْبَيِّناتِ ثُمَّ إِنَّ کَثِيراً مِنْهُمْ بَعْدَ ذلِکَ فِي الْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ «32» «1». بحار، ج 73، ص 375. جلد 2 - صفحه 281 به همين جهت، بر بنى‌اسرائيل نوشتيم که هر کس انسانى را جز به قصاص يا به کيفر فساد در زمين بکشد پس چنان است که گويى همه‌ى مردم را کشته است، و هر که انسانى را زنده کند (و از مرگ يا انحراف نجات دهد) گويا همه‌ى مردم را زنده کرده است و البتّه رسولان ما دلايل روشنى را براى مردم آوردند، امّا (با اين همه) بسيارى از مردم بعد از آن (پيام انبيا) در روى زمين اسرافکار شدند.