تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ ذلِکَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيا وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظِيمٌ «33» همانا کيفر آنان که با خداوند و پيامبرش به محاربه برمى‌خيزند و (با سلاح و تهديد و غارت) در زمين به فساد مى‌کوشند، آن است که کشته شوند، يا به دار آويخته شوند، يا دست و پايشان بطور مخالف بريده شود يا آنکه از سرزمين (خودشان) تبعيد شوند. اين کيفر ذلت بار دنيوى آنان است و در آخرت برايشان عذابى عظيم است.