همهى راههاى نجات در قيامت بسته است، کافران نه از رحمت الهى بهرهمند مىشوند، چون مخصوص اهل تقواست. «رَحْمَتِي وَسِعَتْ کُلَّ شَيْءٍ فَسَأَکْتُبُها لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ» «1»، و نه از شفاعت کامى مىگيرند، چون شفاعت مخصوص کسانى است که خداوند از آنان راضى
«1». اعراف، 156.
جلد 2 - صفحه 289
باشد. «لا تَنْفَعُ الشَّفاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ رَضِيَ لَهُ قَوْلًا» «1»، به علاوه از مرگ خبرى نيست، زيرا پيوسته در آتشند و درخواست مرگشان پذيرفته نيست. «نادَوْا يا مالِکُ لِيَقْضِ عَلَيْنا رَبُّکَ قالَ إِنَّکُمْ ماکِثُونَ» «2»