پیام‌های تفسیر نور

1- کسى که بر هستى حاکم است، حقّ دارد قوانين هستى را وضع کند. السَّارِقُ وَ السَّارِقَةُ ... لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ‌ ... 2- مجرمان بدانند که راه فرارى ندارند و بايد به سوى خدا بازگردند. «أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» 3- خداوند نيازى به توبه‌ى بندگان ندارد، چون همه‌ى هستى از آن اوست. «لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» 4- انسان بايد در حالتى ميان بيم و اميد باشد. «يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ» 5- عفو يا عذاب، هردو نمونه‌اى از قدرت اوست. يُعَذِّبُ‌ ... يَغْفِرُ ... عَلى‌ کُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ