هم قرآن، هدايت کننده متّقين است، «هُدىً لِلْمُتَّقِينَ» «1» هم انجيل مايهى هدايت و موعظه اهل پرواست. «هُدىً وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ»
در اين آيه دو بار کلمهى «هُدىً» آمده است، يکبار هدايت براى عموم و يکبار بهره گرفتن از هدايت که مخصوص متّقين است.
کلمهى «قَفَّيْنا» از «تقفيه»، به معناى چيزى را به دنبال چيزى آوردن است.
ممکن است معناى «مُصَدِّقاً» اين باشد که خصوصيّات شخصى حضرت عيسى عليه السلام با نشانههايى که در تورات دربارهى او آمده، منطبق است، پس خود حضرت عيسى و نشانهها، يکديگر را تصديق مىکنند.
در انجيل متّى، (فصل 5، آيهى 17) آمده است: گمان نکنيد که آمدهام تا تورات يا صحف انبيا را باطل سازم، بلکه آمدهام تا تمام کنم.
تورات، انجيل و قرآن، هر سه «نور» به حساب آمدهاند؛
خداوند در آيهى 15 اين سوره، فرمود: قرآن نور است. «قَدْ جاءَکُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ»
در آيهى 44 فرمود: تورات، نور است «إِنَّا أَنْزَلْنَا التَّوْراةَ فِيها هُدىً وَ نُورٌ»
«1». بقره، 2.
جلد 2 - صفحه 305
و در اين آيه، انجيل را نور دانسته است. «آتَيْناهُ الْإِنْجِيلَ فِيهِ هُدىً وَ نُورٌ»