در آيه‌ى قبل بيان شد که مراد از «الَّذِينَ آمَنُوا»، حضرت على عليه السلام و امامان معصوم عليهم السلام هستند.
اوصاف حزب اللّه در سوره‌ى مجادله آيه 22 چنين بيان شده است:
1. به مبدأ و معاد ايمان دارند.
2. با دشمنان خدا، دوستى نمى‌کنند.
اين آيه که لزوم پذيرش ولايت خدا و رسول و امامان را بيان مى‌کند، مى‌فهماند که مراد از «وَلِيُّکُمُ» در آيه‌ى قبل، سرپرست و حاکم است نه دوست و ياور، چون تعبير «حزب اللّه» و غالب بودن آنان، اشاره به نظام قدرتمند و حکومت دارد.
«حِزْبَ»، در لغت به معناى گروه با قدرت و با صلابت است. «1»
چون پيروزى، بدون تشکيلات، مديريّت، قدرت، وحدت، جرأت و ... امکان ندارد، پس «حزب‌اللّه» بايد براى حاکميّت و غلبه اين صفات را داشته باشند.
حزب‌اللَّه نه تنها غالب و پيروزند، بلکه رستگار نيز هستند. «حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ»، «حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ» «2»
درآيه‌ى 52 همين سوره خوانديم که گروهى از ترس حوادث، کفّار را ولّى خود مى‌گيرند، در اين آيه مى‌فرمايد: حزب اللَّه غالب است؛ يعنى وابستگان به کفّار مغلوبند، پس به سراغ آنان نرويد. فَتَرَى الَّذِينَ ... يُسارِعُونَ فِيهِمْ ...، وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ ... هُمُ الْغالِبُونَ
«1». معجم‌الوسيط.
«2». مجادله، 22.
جلد 2 - صفحه 322