1- اديان الهى، يکديگر را تصديق مىکنند، نه آنکه در برابر هم باشند. «مصدقا»
2- به هر استقبالى نبايد تکيه کرد. با آنکه يهوديان در انتظار پيامبر صلى الله عليه و آله ساليانى در
«1». تفسير نورالثقلين.
جلد 1 - صفحه 158
مدينه سکنى گزيدند، ولى در عمل کفر ورزيدند. «1» «کانُوا مِنْ قَبْلُ ... کَفَرُوا بِهِ»
3- شناخت حقّ و علم به آن کافى نيست. چه بسا افرادى که حقّ را فهميدند، ولى به خاطر لجاجت کافر شدند. «فَلَمَّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا کَفَرُوا»