پیام‌های تفسیر نور

1- معيار ارزش دين مردم، به انگيزه‌هاى آنان است. «بِئْسَمَا اشْتَرَوْا ... بَغْياً» 2- گاهى حسد، مايه‌ى کفر است. بنى‌اسرائيل آرزو داشتند پيامبر موعود از نژاد آنان باشد و چون به آرزوى خود نرسيدند، حسادت ورزيده و کافر شدند. «بَغْياً أَنْ يُنَزِّلَ» 3- پيامبرى، فضل الهى است. «مِنْ فَضْلِهِ عَلى‌ مَنْ يَشاءُ» «1». به عشق و انتظار خود مغرور نباشيد. ممکن است در مرحله‌ى عمل، حالات انسان عوض شود. خداى ناکرده امروز دعاى ندبه بخواند، ولى فردا ... جلد 1 - صفحه 159 4- نارضايتى انسان، تأثيرى در الطاف حکيمانه خداوند ندارد. خدا بهتر مى‌داند که رسالت خود را به عهده چه کسى بگذارد. «مَنْ يَشاءُ» 5- بدترين معاملات آن است که انسان هستى خود را بدهد و غضب الهى را بخرد. «بِئْسَمَا اشْتَرَوْا ... غَضَبٍ، عَذابٌ مُهِينٌ»