تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) قُلْ يا أَهْلَ الْکِتابِ هَلْ تَنْقِمُونَ مِنَّا إِلاَّ أَنْ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْنا وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلُ وَ أَنَّ أَکْثَرَکُمْ فاسِقُونَ (59) ترجمه‌ بگو اى اهل کتاب آيا ناپسند ميآيد شما را از ما چيزى جز آنکه ايمان آورديم بخدا و آنچه فرستاده شد بما و آنچه فرستاده شد از پيش و آنکه بيشتر شما فاسقانند. تفسير استفهام براى انکار است و نقم بمعنى بد آمدن است و باين جهت عذاب را نقمت خوانده‌اند که بر اعماليکه منکر است لازم ميشود و حاصل مفاد آيه شريفه بر حسب ظاهر آنستکه آنچه را اهل کتاب از مسلمانان عيب جوئى نموده و ناپسند دانسته‌اند و باين جهت در مقام استهزاء مقدسات دينى آنها برآمده‌اند دو چيز است يکى آنکه مسلمانان ايمان بخدا و قرآن و ساير کتب سماوى آوردند ديگر آنکه مؤمن و معتقد شدند که جز عدّه قليلى از اهل کتاب که اسلام اختيار نمودند باقى آنها فاسق و متمردند از اوامر انبيا و کتب خودشان چون انبيا و کتب آنها بيان نموده‌اند که دين اسلام و پيغمبرش بر حق است و مسلمانان از اين باب ايمان آوردند آيا مناسب است که عمل نمودن بامر پيغمبر و کتاب امّتى و تميز دادن متمردين آنها را از مطيعين موجب عداوت يا عيب جوئى و بد آمدن آنها شود انصافا خيلى بى‌انصافى است و بنابر اين جمله ان اکثرکم معطوف به کلمه اللّه است يعنى آمنا باللّه و بانّ اکثرکم فاسقون و پس از بيان اين معنى جامع لطيف ما از ذکر محتملات ديگر خوددارى مينمائيم ..