تفسیر روان جاوید

تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى) وَ تَرى‌ کَثِيراً مِنْهُمْ يُسارِعُونَ فِي الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ أَکْلِهِمُ السُّحْتَ لَبِئْسَ ما کانُوا يَعْمَلُونَ (62) ترجمه‌ و مى‌بينى بسيارى از آنها را که ميشتابند در گناه و تعدى و خوردنشان حرام را هر آينه بد است آنچه بودند که بجا مى‌آوردند. بيان‌ چنانچه سرعت در امر خير و ثواب ممدوح است سرعت در گناه و تجاوز از حدود الهى مذموم است و کاشف از شقاوتى زائد بر ارتکاب معصيت است و بعضى گفته‌اند گناه آنستکه ضرر آن فقط بمرتکب ميرسد و عدوان آنستکه ضرر آن بغير هم ميرسد و بنظر حقير مصاديق هر دو متحد است نهايت آنکه از جهت آنکه مخالفت امر مولى است گناه است و از جهت آنکه تجاوز از حدود او است عدوان است و انتزاع عناوين متعدده از مصداق واحد در اين مقامات براى تأکيد ردع است که طرف بفهمد چند عنوان قبيح بر عمل او منطبق است ..