1- کتاب‌هاى آسمانى (تحريف نشده)، قانون اساسى و محور و راهنماى همه حرکت‌هاست و مانند پرچم بايد همواره برپا داشته شود. «أَقامُوا»
2- براى دعوت ديگران به اسلام، به اعتقادات و مقدّسات صحيح آنان لطمه نزنيم. أَقامُوا التَّوْراةَ ...
3- تنها تلاوت کتاب آسمانى کافى نيست، اقامه‌ى آن نيز لازم است. «أَقامُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ»
4- همه‌ى کتب آسمانى، محترم است. «أَقامُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ»
5- قرآن، براى همه‌ى امّت‌هاست، نه فقط مسلمانان. «ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ»
6- اسلام، به رفاه مردم نيز توجّه دارد. «لَأَکَلُوا»
7- توجّه به دستورهاى دينى، زندگى مادى را هم سروسامان مى‌دهد. لَوْ أَنَّهُمْ ... لَأَکَلُوا ...
8- در نظام هستى، ايمان افراد، در حاصلخيزى زمين و بارش باران و رشد کشاورزى و محصولات، نقش دارد. «2» أَقامُوا التَّوْراةَ ... لَأَکَلُوا
9- جامعه‌ى فاسد، انسان را مجبور به فساد نمى‌کند. در ميان انبوه بدکاران،
«1». تفسير نورالثقلين.
«2». تفسير الميزان.
جلد 2 - صفحه 335
گروهى هم معتدلند. «مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ»
10- در اقامه‌ى کتاب‌هاى آسمانى، اعتدال لازم است، نه افراط وتفريط.
«مُقْتَصِدَةٌ»
11- هيچ گاه همه‌ى افراد يک مجموعه، نژاد، منطقه و مذهب را تخطئه نکنيم.
«مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ»
12- کثرت جمعيّت، نشانه‌ى حقّانيّت نيست. «کَثِيرٌ مِنْهُمْ ساءَ ما يَعْمَلُونَ»