پیام‌های تفسیر نور

1- نوع خطاب، بايد با نوع هدف، هماهنگ باشد. چون هدف، رسالت و پيام رسانى است، خطاب هم‌ «يا أَيُّهَا الرَّسُولُ» است. 2- انتخاب رهبر اسلامى (امام معصوم) بايد از سوى خداوند باشد. «بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْکَ مِنْ رَبِّکَ» 3- گاهى ابلاغ پيام الهى بايد در حضور مردم و در مراسم عمومى و با بيعت‌گرفتن‌ «1». کافى، ج 2، ص 18. «2». تفسير نورالثقلين و عيون اخبارالرضا، ج 2، ص 130. جلد 2 - صفحه 339 همراه باشد، ابلاغ ولايت با سخن گفتن تنها کافى نيست؛ بلکه بايد با عمل همراه باشد. «وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ» به جاى «ان لم تبلغ» 4- احکام و پيام‌هاى الهى، همه در يک سطح نيست. گاهى کتمان يک حقيقت، با کتمان تمام حقايق برابر است. «وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ» 5- اگر رهبرى صحيح نباشد، مکتب نابود و امّت گمراه مى‌شود. «فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ» 6- رکن اصلى اسلام، امامت و حکومت است. «وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ» 7- انکار ولايت، نوعى کفر است. «إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْکافِرِينَ» 8- عنصر زمان و مکان، دو اصل مهم در تبليغ است. (با توجّه به اين‌که اين آيه در هجدهم ذى‌الحجّه و در محل جدا شدن کاروان‌هاى حج نازل شد)