تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ الصَّابِئُونَ وَ النَّصارى مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ (69)
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا: بدرستى که آنانکه ايمان آوردند به زبان وَ الَّذِينَ هادُوا: و آنانکه دين يهود دارند وَ الصَّابِئُونَ وَ النَّصارى: و صايبان (ستاره پرستان) و نصارى مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ: هر که ايمان آورد از اينها به دل صاف و نيت خالص به خدا و روز قيامت وَ عَمِلَ صالِحاً: و کار شايسته و عمل خير بجا آرند فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ: پس هيچ ترسى نيست بر ايشان از هجوم عذاب وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ: و نيستند ايشان که غمگين باشند از فوت ثواب.
تبصره- حضرت بارى تعالى نظر به رحمت واسعه که «رحمتى وسعت کلّ شىء» اذن عام داده نسبت به عموم ملل عالم، و مىفرمايد: هر که به صدق و اخلاص مؤمن گردد به خدا و روز قيامت، و عمل صالح که شرط مقوّم وجود
تفسير اثنا عشرى، ج3، ص: 144
ايمان است بجا آورد، خوف و حزنى در روز جزا براى او نخواهد بود. پس مبادرت کنيد اى غافلين، از اين سعادت عظمى فرصت غنيمت شمرده، خود را از فيوضات رحمت سبحانى محروم ننمائيد.
در اسرائيليات حق تعالى فرمايد: يابن آدم تقدّم على عملک فانّک فى هدم عمرک و من يوم خرجت من بطن امّک تدنو فى کلّ يوم قبرک فلا تکن کالخشب الّذى يحرق نفسه بالنّار لغيره لا اله الّا اللّه حقا حقّا و محمّد عبدى و رسولى. اى پسر آدم، سبقت بگير بر عمل خود. پس بدرستى که تو در تمام کردن عمر خود هستى و از روزى که از شکم مادرت بيرون آمدهاى نزديک مىشوى هر روز به قبر خود. پس مباش مانند هيزم که مىسوزاند خودش را به آتش به جهت غير خود، نيست معبودى مستحق عبادت مگر اللّه به حق و حقيقت، و محمّد صلى اللّه عليه و آله بنده من و رسول من است.