1- آزمايش الهى عمومى است، هرگز از فتنهها غافل نشويم. «حَسِبُوا أَلَّا تَکُونَ فِتْنَةٌ»
2- عقائد نبايد بر اساس حدس و گمان باشد. حَسِبُوا ...
3- براى مدّتى در خط مستقيم بودن مهم نيست، مهم حسن عاقبت است. «ثُمَّ تابَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُوا وَ صَمُّوا» «ثُمَّ عَمُوا» نشانه آناست که بنىاسرائيل بعد از بازگشت لطف خداوند، تا مدّتى در خط صحيح بودند؛ ولى دوباره منحرف شدند.
4- غرور و خودبرتربينى و گمان و وهم، انسان را کور و کر و از شناخت صحيح، محروم مىسازد. وَ حَسِبُوا ... فَعَمُوا وَ صَمُّوا
5- کسى توقّع نداشته باشد که بىامتحان، به جايى برسد. «حَسِبُوا أَلَّا تَکُونَ فِتْنَةٌ»
6- لطف الهى تا حدّى است که حتّى بدون عذرخواهى انسان، به سوى او سرازير مىشود. «فَعَمُوا وَ صَمُّوا ثُمَّ تابَ اللَّهُ»
7- خداوند مهربان است، ولى انسانها لجوجاند. «تابَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُوا»
8- کثرت رهرو نشانهى حقّانيّت راه نيست. «ثُمَّ عَمُوا وَ صَمُّوا کَثِيرٌ مِنْهُمْ»
9- ايمان به نظارت خداوند در زندگى انسان نقش مهمى دارد. «وَ اللَّهُ بَصِيرٌ»