1- عقيدهى به حلول خداوند در افراد، حتّى در بهترين انسانها، کفر است. لَقَدْ کَفَرَ الَّذِينَ قالُوا ...
2- کسى که از مادر متولّد شده است، چگونه مىتواند خدا باشد؟ «الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ»
3- دربارهى اولياى خدا و پاکان و نيکان، غلوّ نکنيم. خود عيسى به خداپرستى دعوت مىکرد. وَ قالَ الْمَسِيحُ ...
4- مشرک، هرگز به بهشت نمىرود. فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ ...
5- آنان که حضرت عيسى را خدا مىدانند، کافر، مشرک، ظالم و از بهشت محرومند. لَقَدْ کَفَرَ ... مَنْ يُشْرِکْ ... مَأْواهُ النَّارُ ... ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ
«1». بحار، ج 79، ص 6؛ عيون اخبارالرضا، ج 1، ص 285.
جلد 2 - صفحه 346
6- شرک به خدا، ظلم است. «لِلظَّالِمِينَ»
7- در قيامت شفاعت هست، ولى براى مشرکين نيست. «ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ»