1- اسلام در برابر انحراف پيروان ديگر اديان آسمانى، بىتفاوت نيست. لَقَدْ کَفَرَ الَّذِينَ قالُوا ...
2- شرک و چند خدايى (تثليث)، کفر است. «لَقَدْ کَفَرَ»
3- همهى کسانى که قائل به تثليث بودهاند، گرفتار عذاب الهى نخواهند شد.
«کَفَرُوا مِنْهُمْ» (مىتوان گفت: آنها که بر عقيده به تثليث باقى ماندند و بعد از دعوت قرآن، به توحيد بازنگشتند، در عذاب خواهند بود)
«1». تفسير الميزان.
جلد 2 - صفحه 347
4- قبل از عذاب، هشدار لازم است. «وَ إِنْ لَمْ يَنْتَهُوا»
5- پيامد کفر و شرک، عذاب است. «عَذابٌ أَلِيمٌ»