تفسیر نور (محسن قرائتی)
«91» وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا بِما أَنْزَلَ اللَّهُ قالُوا نُؤْمِنُ بِما أُنْزِلَ عَلَيْنا وَ يَکْفُرُونَ بِما وَراءَهُ وَ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقاً لِما مَعَهُمْ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنْبِياءَ اللَّهِ مِنْ قَبْلُ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
و هنگامى که به آنها گفته شود به آنچه خداوند نازل کرده ايمان آوريد، گويند: ما تنها به چيزى ايمان مى‌آوريم که بر (پيامبر) خودمان نازل شده باشد و به غير آن کافر مى‌شوند، در حالى که آن (قرآن) حقّ است و آنچه را (از تورات) با ايشان است، تصديق مى‌کند. بگو: اگر (به آياتى که بر خودتان نازل شده) مؤمن بوديد پس چرا پيامبران خدا را پيش از اين به قتل مى‌رسانديد؟!