1- پيامبر اسلام، مأمور دعوت همه‌ى امّت‌ها به اسلام بوده است. «قِيلَ لَهُمْ»*
2- يکى از عوامل کفر کفّار، نژادپرستى وتعصّبات قومى است. «نُؤْمِنُ بِما أُنْزِلَ عَلَيْنا وَ يَکْفُرُونَ بِما وَراءَهُ»
3- ملاک ايمان، حقّانيّت آيين است نه نژاد. «وَ هُوَ الْحَقُّ»
4- قرآن، سراسر حقّ است. «أَنْزَلَ اللَّهُ ... وَ هُوَ الْحَقُّ»
5- چون يهوديان زمان پيامبر به رفتار نياکان خود راضى بودند، خداوند نسبت قتل انبيا را به آنان داده است. «فَلِمَ تَقْتُلُونَ»
6- دروغگو، رسواست. «فَلِمَ تَقْتُلُونَ ... إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ»
(اگر به انبيايى که از بنى‌اسرائيل است ايمان آورده‌ايد، پس چرا پيامبرانى همچون حضرت يحيى و زکريا را که از بنى‌اسرائيل بودند، شهيد کرديد؟!)
تفسير نور(10جلدى)، ج1، ص: 160